ReDRaydeN
asd
07 Kasım 2013
06 Kasım 2013
Zakkum Anason
Eksik hissetmiyorum artık. Öyleyim. Bunu kabullendim. Böyle yaşamak ne kadar zor biliyor musun? Para harcamak bile iyi hissettirmiyor artık.
...
Mesela bugün bisikletle gidiyordum. Tam yol ağzına girdim ki arabanın biri son sürat geliyordu. Belki salise farkıyla bana çarpmış olacaktı. Ama umursamadım. Umursamadım çünkü senin yokluğun kadar ürkütmüyor ölmek beni artık. Vazgeçtim yaşamaktan, nefes almayı bırakamıyorum sadece. Ama bazen düşünüyorum da benim de bir yarım kalmış mıdır sende acaba? Birbirimizde izlerimiz var mı? Farklı hayatlar seçmemişken hissettiklerimiz hala bizimle mi? Ama ama ama ben... Ben aşk kırıntılarıyla yaşamak istemiyorum. Fırça darbeleriyle geçirmek istemiyorum hayatımı. Artık bi' resme çerçeve olabilmeliyim. Artık bana dönmelisin. Artık beni tekrardan sevmelisin. Artık sana sarılabilmeliyim.. Artık... Yeter artık. Beni cezalandırdın işte. Mahvettin, kahrettin. Harcadın. Ben bu değildim. Ama gel bana artık. Çünkü kollarım boş böyle. Dolsun istiyorum artık. Biliyorum gittin diye ölmemeliyim ama kalanlarla da yaşayamıyorum. Mutsuzum. Beni sevdiğini hatırlamak, beni sevmediğini bilmekten daha çok yoruyor. Yaşayamıyorum artık. Bi' şey diycem. Sev beni artık.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)